1- جایگاه زن در فرهنگ غلط سنتی ایران

2- تعریف من از زن در فرهنگ ایران زیبا

3- یک زن ایرانی چه کسی هست

زن یک بی نهایت احساس پاک است ، زن پیوندی با خدا دارد که اگر آفرینش زن نبود کار خدا نیمه کاره بود .

یک مادر ، یک فرشته ، یک دنیا صداقت در برابر خویشتن

زن یک شاهکار آفرینش

سرنوشت اینک اجتماعی محیطی برای زن به وجود آورده که هیچ گاه از خود نپرسند که چرا و برای چه زندگی می کنند

در فرهنگ ما از زن تعریفی به عنوان آرام بودن است

متاسفانه که می توان گفت خیلی متاسفانه زنان بسیاری هستند که از من بود خویش فرار می کنند چرا؟

از من بودن می ترسند از انتقاد کردن می ترسند چون نمی خواهند جدال پیش بیاید این گونه زنان اعتماد به نفس دارند اما تردید، آری تردید دارند خیلی از زنان جامعه حق اعتراض را از خود می گیرند

پشت پرده ماندن تا کی زن ایرانی؟

این گونه زنان باید یاد بگیرند به خود تکیه کنند برای رسیدن به هدف خویش، البته زنان زیادی هستند پر شهامت ، از استعداد سرشار و با اعتماد به نفس اما هستند کسان بسیاری که با این گونه زنان مخالف هستند زن باید یاد بگیرد داد بزند زن باید نه گفتن را یاد بگیرد

زن ایرانی به کسی می گن که تقاضای خود را نسبت به هر چیز بدون ترس اعلام کند

متاسفانه افکار سنتی غلط ما گوش زنان را از یک مشت حرف پوچ و باطل پر کرده است این گونه زنان شایسته بودن خود را باور ندارند حتی برای شخصیت و اسم خود ارزش قائل نیستند

شما که هستی یک دختر ایرانی ، یک زن ایرانی به من بگو تا کی ؟ از همین الان احساس خود را نسبت به هر چیز ، ای دختر ایرانی سرکوب نکن

اکثر شما زنان از بحث کردن می ترسید چرا؟ من می دانم چون می ترسید مسوولیت حرف های خود را بپذیرید

زن امروز باید بداند به جای گوش دادن به پر حرفی دیگران عقاید خود را ابراز کند

می خواهی یک بانوی ایرانی باشی

یاد بگیر زبانت بسته نباشد

نه گفتن را بیاموز

یه زن ایرانی شخصیت خود را بشناس

به زن بودنت ارزش بده و یاد بگیر انتقاد کنی

یک زن مبارز باش برای رسیدن به هر هدفی که داری

ای بانوی ایرانی اگر برای بالای چوبه دار رفتن حق داری پس برای بالا رفتن از سکوی خطابه حق داری

من از زن ایرانی می خواهم که برای رسیدن به آنچه استحقاق دارند تلاش کنند

25بهمن (14 فوریه) روز والنتاین هست حالا داستان این که والنتاین چیست این روز از کجا سرچشمه گرفته؟در قرن سوم میلادی که مطابق با اوایل امپراتوری ساسانی در ایران بود در روم یک فرمانروایی بوده به نام کلودیوس دوم که عقاید عجیبی داشته از جمله اینکه سرباز اگه مجرد باشه خوب می جنگه از این رو خوب ازدواج سربازان غدقن بوده تا این که یک کشیش به نام والنتیوس (والنتاین) مخفیانه سربازان رومی را به عقد دختران محبوبشان در می آورد وقتی کلودیوس از این جریان خبردار می شود دستور می دهد والنتاین را به زندان بیندازند و سرانجام والنتین را به جرم این کار اعدام می کند از آن روز او را به عنوان فدایی در راه عشق می دانند خلاصه اینکه والنتاین می شود سمبل عشق

اما.............

آیا می دانید در ایران باستان از سه قرن پس از میلاد که از بیست قرن پیش از میلاد روزی به نام عشق بوده است

29 بهمن این روز را سپندارمذگان یا اسفندارمذگان می نامند

در ایران باستان هر ماه سی روز بوده هر یک از روزهای ماه اسم داشته است که من در دل نوشته های قبلی خود به طور کامل برای شما توضیح داده ام

روز پنجم سپندارمذ نام دارد لقب ملی زمین است یعنی مقدس و فروتن که زمین به معنی عشق مثل مادر و این روز به عشق نام گرفت

در این روز زنان به همسران خود هدیه می دادند و مردان همسران و دختران خود را بر تخت شاهی نشانده به آنها هدیه و از آنها اطاعت می کردند

 .....

تنها نمی توان شنید ، آن را که دیگران گویند

باید که گوش فرا داد

آوای خویشتن را

نه انبوه مردمان

نه دوستان و نه بستگان

هرگز تو را اصلاح کار نمی دانند

و تو، تنها تویی که می داند

و توان آن دارد که دست به سویی گشاید ...... که باید

پس، هم اکنون کمر بربند

کاری دشوار در پیش است

و جدالی سخت

و مردمانی که تیز می نگرند

و پنداری که نیک سخن می گویند

از این میانه راهی باید گشود

گفته ها را به کناری باید نهاد

آن چه را که مشتاقی

فرا چنگ خواهد آمد

پیوسته اگر تلاش توانی کرد

آری کمر بربند

روزگارت را خواهی زیست

و زندگی را، به آسایشی که دستان تو

ارمغان کند

و آن را دوست خواهی داشت

چه قدر خوبه که بدونی یکی می خواد بهت بگه آدم خودخواه و ریاکاری نیستی.

چه قدر خوبه که بدونی یکی می خواد بهت بگه آدم صادق و درستکاری هستی.

چه قدر خوبه که بدونی یکی می خواد بهت بگه آدم مهربون و متواضعی هستی.

چه قدر خوبه که بدونی یکی می خواد بهت بگه آدم محترمی هستی و ذهن بازی داری.

چه قدر خوبه که بدونی یکی می خواد بهت بگه آدم سخت کوشی هستی و کار خیلی ها رو راه می اندازی.

چه قدر خوبه که بدونی یکی می خواد بهت بگه که...

همیشه خودتو تشویق می کنی که از درون اصلاح بشی.

همیشه به جای یاس و ناامیدی ، شور و شوق زیادی داری.

به جای نادرستی ، پاکی و درستی رو پیشه راهت کردی.

به جای تکبر و خودخواهی ، تواضع و فروتنی رو در پیش گرفتی.

به جای حرص و طمع ، آدم دست و دلبازی هستی.

به جای بدجنسی ، خیلی با ایمان و درستکاری.

به جای دورویی و ریا خیلی یکرنگ و خالصی.

حالا که می تونی توجه و لطف خدا رو به خودت جلب کنی ، این عبارت ها رو به خودت و قلب و ذهنت تلقین کن:

اگر می خواهی واقعا برنده و فاتح بازی زندگی ات باشی.

منتظر دیگران نمون تا تشویقت کنن،

به نفس درونی خودت که بهترین مشوقته رجوع کن،

برای هر کسی که بهت نزدیکه ارزش و اعتبار قایل شو،

چون ممکنه یه روز از خواب بلند شی و ببینی که،

یه گوهر ارزشمند و گرانبها را زمانی از دست دادی که درگیر گرفتاریهات بودی

این چنین گفت فرهاد مهراد (عشق یعنی همه چیز)

تو فکر یک سقفم

یه سقف رویایی

سقفی برای ما حتی مقوایی!

تو فکر یک سقفم

یه سقف بی روزن

سقفی برای عشق

برای تو با من

سقفی اندازه قلب من و تو

واسه لمس تپش دلواپسی

برای شرم لطیف لحظه ها

واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف با تو از گل ، از شب و ستاره می گم

از تو و از خواستن تو، می گم و دوباره می گم زندگی مو

زیر این سقف، با تو اندازه می گیرم سقف مون افسوس و افسوس

تن ابر آسمونه یه افق ، یه بی نهایت ، کم ترین فاصلمونه

تو فکر یک سقفم...