| تبليغات | X |
|
نوروز و سوابق تاریخی تا به امروز
جمعه 1387/12/30 1:52 بعد از ظهر
نوروز بزرگ ترین جشن ایرانیان از روزگاران کهن تا به امروز است و هم چنین نمایان ترین جشن های بهاری جهان به شمار می رود ، جشن آغاز بهار نوروز تقارن دارد با جشن های چون:پنجه کوچک،پنجه بزرگ،گاهنبار ششم،زاد روز زرتشت،ایام فروردگان،جشن سوری نسبت نوروز اینکه جمشید پس از برقرار ساختن نظام زندگی و عدل و داد ،سر سال نو، روز هرمزد از فروردین به تخت نشست و مردم شادی کردند و آن روز را روز نو خواندند. روز ششم فروردین زاد روز خجسته زرتشت است که نوروز بزرگ می نامند از جمله مراسم بسیار مشهور و سنت که در نوروز انجام می شود رسم آبریزگان یا شست و شو و آب پاشی بوده است از جمله مراسم نوروزی در آغاز بهار مراسم میر نوروزی و مراسم کوسه برنشین مراسم کوسه برنشین مردی کوسه را بر خری نشانده و به دستی باد زن و دست دیگرش کلاغی می دادند مرتب در کوچه و بازار خود را باد می زد و اشعاری کنایت آمیز می خواند و مردم به او سکه و دینار می دادند این مراسم تا پسین روز اول بهار ادامه می یافت و از آن پس هرگاه کسی او را می دید به او به سختی کتک می زد مراسم میر نوروزی فردی عام از توده بود که او را تحت شرایطی برگزیده و برای یا چند روز زمام امور شهر را به عهده اش می سپردند و تفریح می کردند. یکی از آیین های نوروزی سبزه کردن دانه ها و حبوبی است که به ویژه زنان در ظروف گوناگون به عمل آورده و روز سیزدهم نوروز و جشن بهاری،دسته جمعی به بیرون شهر رفته و آن را به آب روان می افکنند. نوروز دلیل پیدایش و آفرینش جهان است دفتر آمرزش روان (گرَهَن) در هنگام جشن نوروز باید فروهرهای درگذشتگان را به یاد آورد از این رو در ایران کهن رسم بود که در هر خاندانی دفتری باشد که نام درگذشتگان در آن بنویسند و از روی آن نام درگذشتگان را یاد و به آن ها درود بفرستند این دفتر را گَرهَن است به معنی نگهدارنده و حفظ کننده سبزه بیست و پنج روز پیش از نوروز،دوازده ستون از خشت خام اطراف حیاط دربار بر پا می کردند و بر فراز هر ستونی نوعی دانه حبوبات می کاشتند روز ششم خرداد روز یا نوروز بزرگ با سرود خوانی و نواختن سازها محصولی را که فراهم آمده بود بر می داشتند آنگاه این ستون ها هم چنان تا روز مهر از فروردین یعنی روز شانزدهم برپا بوده که در چنان روزی ستون ها خراب و برداشته می شد به رشد دانه ها نگریسته هر یک که بهتر و برآمده تر بود تفال می زدند که آن محصول در سال بیشتر خواهد شد. این سبزه ها،گاه به گونه هفت نیز که از اعداد مقدس است سبز می شد ،به عنوان هفت آمشاسپند و دوازده که شماره مقدس برج ها است اقلام دانه گندم،جو، برنج،لوبیا،عدس،ارزن،نخود،کنجد،باقلا،کاجیله،ذرت،ماش. در سفره هفت سین معمولا 3 ظرف سبزه به عنوان کنایه از 3 اصل دینی:هومَتَ(اندیشه نیک) هوختَ (گفتار نیک)هوَرشتَ (کردار نیک)قرار می دهند که اغلب گندم، جو، ارزن است شش امشاسپند وهومن یا بهمن 2 اردیبهشت 3 شهریور 4 سپندارمذ 5 هَئوروَتات یا خرداد 6 اَمِرِتات یا اَمُرداد در سفره هم چنین کلوچه یا نان کوچک اشارت به (درون)گِرده نان کوچک و مقدسی به اندازه یک کف دست که از ارد گندم یا آرد دانه های دیگر پخته شده و اهمیت بسیار دارد. هفت شاخه از گیاهان یا درختان همان (بَرسم) که موبدان هنگام عبادت در دست می گیرند از جمله بید،زیتون،به،انار. آب در سفره هفت سین نشانه باروری و برکت است قدیمی ترین سفره نوروزی هفت حبوب ، هفت گرده نان از هفت حبوب پخته شده، هفت شاخه گیاه، هفت درهم سپید، هفت جام سپید، یک سکه ضرب همان سال، یک بسته اسپند و واژه هایی حاکی از افزایش خیر و برکت در جاهای گوناگون سفره. نهادن اتشدان در سفره و خوان نوروزی نیز اهمیت ویژه دارد و در اطراف آن نهادن چوب های خوب سوز و عود و اسپند و سایر بخورها و کتاب مقدس آینه، سمنو، سنجد، ماهی، سیب، انار، نارنج نشان گوی زمین، ظرفی اب که دانه های مقدس درون آن ریخته شود ، گل ویژه حاجی فیروز در کوی و برزن به راه می افتد 1یا 2 نفر خودشان صورت ، گردن و دست هایشان را سیاه کرده لباس سرخ و شلیته می پوشند و کلاه مخروطی شکل مقوا بر سر می نهند و با دایره ای که به دست دارند ضرب گرفته می خوانند: حاجی فیروزه، سالی یه روزه، و انعام دریافت می کنند. قسمتی از مطالب برگرفته از کتاب گاه شماری جشن های ایران به قلم هاشم رضی می باشد نوروز خجسته باد هر روزتان نوروز و نوروزتان پیروز شاد زیوید بوی باران/ بوی سبزه/ بوی خاک/ شاخه های شسته/ باران خورده/ پاک/ آسمان آبی و ابر سپید/ برگهای سبز بید/ عطر نرگس/ رقص باد/ نغمه شوق پرستوهای شاد/ خلوت گرم کبوترهای مست/ نرم نرمک می رسد اینک بهار/ خوش بحال روزگار!
_______________جشن آتش سرخ___________
سه شنبه 1387/12/27 3:29 بعد از ظهر
جشن چهارشنبه سوری ---------- جشن آتش -------- جشن سوری -------- آنچه که مشخص است جشن سوری چهارشنبه نبوده چون در تقویم و روزشماری ایرانیان شنبه و چهارشنبه و آدینه یا جمعه وجود نداشته آتش در نظر ایرانیان مظهر روشنی،پاکی،طراوت،سازندگی،زندگی،سلامت و تندرستی هست اعتقاد ایرانیان این هست که هرگاه آتش افروخته می شود،بیماری،فقر،بدبختی،ناکامی،و همه بدی ها و زشتی ها محو و ناپدید می شود معنی سور ------ سرخ است ---- جشن را از آن جهت سوری گفته اند که عنصر اصلی مراسم آن افروختن آتش سرخ هست مراسم جشن سوری آجیل مشکل گشا(لُرک) از هفت نوع میوه خشک: پسته،کشمش،گردو،برگ هلو،انجیر و خرما فال گوش، فال کوزه و پختن آش ویژه مراسم کجاوه اندازی در آذربایجان جعبه های کوچکی با کاغذهای رنگین به شکل کجاوه می سازند و ریسمانی به آن می بندند و جوانان بر بام خانه ها می روند و کجاوه را از کنار پنجره یا سوراخ بام می آویزند صاحب خانه شیرینی و خشکباری در کجاوه می ریزند و صاحب کجاوه آن را می کشد. مراسم شال اندازی جوانان به ویژه پسرهای جوانی که نامزد دارند از روی بام خانه دختر شال های خود را فرو می اندازند و صاحب خانه شیرینی و گاه پیراهن و غیره در آن می پیچند و گره می زند و کسانی که شال می اندازند باید نامرئی باشند و شناخته نشوند. مراسم قاشق زنی قاشق زنان پارچه ای بزرگ و در چادر زنانه خود را پنهان می کنند و نباید شناخته شوند و سخن نگویند صاحب خانه در بادیه آنها آجیل و نقل و نبات و چیزهای دیگر می زیزند. مراسم مردم ایل خیکانلو در آذربایجان غربی در این شب دوشیزگان و بانوان و جوانان به رقص چوبی مشغول و در هر 10 نفر یک نفر به شکل عجیبی آراسته مثل حاج فیروز در این شب بهترین غذا را طبخ و آتش بازی می کنند تا نیمه شب. مراسم سوری در سروستان 99 کیلومتری شرق شیراز چهارشنبه آخر سال به ترتیب توی کوچه ها ،میدان ها و اغلب خانه ها ، خرمن های خار و گون آماده را با شعله آتش می افروزند و با سرور و شادی از روی آن می پرند و این شعر را می خوانند. ها جنگ شیر، ها جنگ شیر، بالا بی شین، خود شیر اومد رسید یا:سرخی تو از من زردی من از تو و قطعه های درشت زغال را بچه ها با نفت آغشته آتش می زنند چون گوی بهم پرت می کنند دشمن خود را کنار می کشد زغال که به زمین افتاد خاموش و از هم می پاشد. مراسم جشن سوری در خراسان آتش می افزایند روی آن پریده و می گویند زردی ما از تو ، سرخی تو از ما ، آلا به در ، بلا به در ، دزد و حیز از دِها به در. آتش را خاموش نمی کنند (خاموش کردن و دمیدن به آتش از گناهان بزرگ است) آتش تا آخر سوخت خاکستر آن را یکی از اعضای خانواده می برد بر سر چها راه می ریزد تا باد ببرد رسم دیگر اینکه دختری نابالغ جمع کرده به سر چهار راه برده و بریزد وقتی برگشت اهل خانه می پرسند کیست جواب می دهد منم ، می پرسند : از کجا آمدی؟ می گوید از عروسی ، می پرسند : چه آوردی؟ پاسخ می دهد: تندرستی. مراسم کوزه شکنی : برای دفع قضا و بلا مقداری ذغال (نشانه سیاه بختی) و اندکی نمک (نشانه شور چشم ها)و یک سکه کم بها در کوزه سفالی انداخته یک بار کوزه را هر یک افراد خانواده دور سر چرخانده و نفر آخر از بالای بام آن را به میدان کوچه پرتاب می کند و می گوید : درد و بلایِ خَنَه رَه رِختمَ به تو کوچه. رسم آب پاشی کوزه در دست به سوی نهر آرام بی آنکه به این طرف و ان طرف نگاه کند کوزه را از آب پر به خانه می رود و اطاق ها را از این آب می پاشد چون تمیز و زلال است شوربختی و ناکامی را می زداید اگر در راه به دوست خوبی برخوردند از این آب به او می پاشند یا تمام کوزه را بر سر و صورت او خالی می کنند اگر به طور ناگهانی برای فرد اتفاق بیفتد برای فرد خیس شده شگون دارد و از ظرف مقابل تشکر می کند. مراسم قفل گشایی دختران قفلی به شالی بسته به گردن می آویزند و سر چهار راهی می نشیند و کلید را به دست گرفته و از رهگذری درخواست می کنند قفل را بگشاید وقتی قفل گشوده شد دختر شادمان به خانه برمی گردد. و رسم دیگر دختر هفت گردو و مقداری نبات از عطاری می گیرد و به دکان کوزه گری می رود کوزه گر آن را روی چرخ کوزه گری نشانده و هفت بار می چرخاند در هر دور دختر گردوی شکسته و اشعار مخصوص می خواند بعد از دور هفت مقداری پول و نبات به کوزه گر می دهد. مراسم کُندُر و خوشبو زنان بر در دکان عطاری می روند و از او کُندر برای کار گشا می خواهند، تا عطار برود بیاورد فرا می کنند سپس به دکان دیگر می روند و خوشبو می خواهند که مراد اسفند است و تا عطار برود بیاورد دوباره فرا می کند سپس به دکان سوم می رود مقداری کُندر و اسفند می خرند و برای دفع چشم و حل مشکلات دود می کنند. مراسم قَلیا سودن اندکی قلیای خشک در هاونی می سایند و هفت دختر نابالغ به آن دست می زنند و با آب می سایند و آن گاه آن دختران بر آن می شاشند و ان مخلوط را در چهار گوشه خانه می ریزند و بعضی در پاشنه در خانه برای باطل کردن سحر و جادو. مراسم فال گرفتن با بلونی بلونی کوزه دهان گشاد کوچکی است زنان و دختران گرد هم جمع می شوند کوزه را می آورند هر کس هر چه همراه خود دارد در آن می اندازد و اشعار مختلف در وصف الحال که بتوان در آن تفال کرد در قطعه های کاغذی می نویسند و تا کرده در بلونی می اندازند سپس دختر نابالغی دست در بلونی می کند و پاره ای کاغذ بیرون می آورد شعر را می خواند سپس همان دختر یکی از اشیا را بیرون می آورد و شعر خوانده شده فالی است در حق صاحب اشیاء در اصفهان سرمه دان و آیینه نیز در آن می اندازند و با دیوان حافظ تفال می کنند .
و اینکه تولدم مبارک
29 اسفند (سپندارمزگان ایرانیان)
پنجشنبه 1387/12/01 11:20 بعد از ظهر
ایرانی سنت ایرانی را جشن بگیر اینک زمین را می ستاییم زمینی که ما را در برگرفته است ای اهورا مزدا زنان را می ستایم زنانی را که از آن تو به شمار آیند و از بهترین اشه برخوردارند می ستاییم
مناسبت های ماه دی
یکشنبه 1387/10/01 11:37 بعد از ظهر
دي يا دتوشو به معناي دادار و آفريدگار است اگه به اسامي سي روز ماه توجه كنيد روزهاي هشتم و پانزدهم و بيست سوم هر ماه به نام دي نام گذاري شده است كه براي تميز آنها از همديگر هر يك همراه روز بعدش خوانده مي شود بدين گونه دي بآذر،دي بمهر،و دي بدين در ماه دي چهار روز به نام خدا مي باشد و در ماه دي چهار بار جشن ديگان برگزار مي شود جشن خرم روز: روز اول از ماه دي روز اورمزد به نام و نعمت خداوند جشن گرفته و و آن را دي دادار جشن مي نامند جشن دي بآذر:به مناسبت برخورد دو نام و روز جشن گرفته مي شود جشن دي بمهر:روز پانزدهم از ماه دي به مناسبت برخورد نام ماه و روز جشن دي بدين:روز بيست و سوم از ماه دي رسم ها:سوسن دود كردن در شب اين روز كه تمام سال به فراغت و شادماني مي گذراند و سيب خوردن و نرگس بويدن كه تمام سال بي آزار و گزند باشيد و به راحتي بگذارنيد و پختن آش اُماچ به نام يكي از مقدسان كه به او توسل دارند يه مجسمه از خمير آرد در آش نهاده و در پايان به آب روان مي افكنند اعتقاد دارند بيماري از كسان مورد نظر به مجسمه ساخته از آرد منتقل مي شود و از بين مي رود و گويد جشني به نام جشن گاوگيل:كه در پايان روز پانزدهم دي ماه شب هنگام است نام هاي ديگر آن:گاوگمل،گاگنل،كاكيل،كاثل در شب اين روز گاوي از نور كه شاخ هايش از طلا و سم هايش از نقره است و چرخ قمر را مي كشد براي ساعتي در آسمان آشكار مي شود و سپس پنهان كه هر كه در ساعت ظهور چشم بران افتد هر دعايي كه داشته باشد اجابت خواهد گشت. اگر اين گاو در بلندي كوه آشكار شود و دوباره بانگ نمايد از نعمت و بركت و اگر يك بار بانگ دهد نشان خشك سالي و تنگ روزي و معاش است. نسبت اين جشن:گرفتن گاوهاي پدر فريدون به دست فريدون از ضحاك
جشن یلدا و پیدایش آتش
یکشنبه 1387/09/10 10:14 قبل از ظهر
جشن يلدا آخرين شب پائيز ،نخستين شب زمستان،بلند ترين شب سال شب يلدا ،شب زايش و تولد مهر در پايان اين شب دراز تاريكي شكست مي خورد ،روشنايي پيروز مي شود و خورشيد زاده مي شود و روزها رو به بلندي مي نهد. در شب يلدا آتش مي فروختند گرد هم جمع مي شدند و خوان ويژه مي گستردند و از ايزد خورشيد و روشنايي بركت مي طلبيدند تا در زمستان به خوشي سر كنند و همه شب را در پرتو چراغ و نور آتش مي گذراندند تا اهريمن فرصت تباهي نيابد يلدا به معناي تولد هست اين شب را شب چله بزرگ نيز مي نامند از يكمين روز دي ماه تا 10 بهمن كه جشن سده است كه شدت سرما بيشتر است و چله كوچك از 10 بهمن تا 20 اسفند كه از شدت سرما كاسته مي شود سفره شب يلدا سفره مَيزد نام دارد مَيزد عبارت است از ميوه هاي تر و خشك ، آجيل يا همان اصطلاح لُرك و فال حافظ گوش كردن كه از ويژگي هاي شب يلدا هست چنين گفت سعدي: صبح صادق ندمد ، تا شب يلدا نرود انگيزه هاي پايدر ماندن اين جشن را مي توان اين چنين گفت: 1- شب زايش خورشيد(مهر) است 2- بلند ترين شب سال ،يعني طولاني ترين تاريكي ،نشانه اهريمني ،شبي شوم و ناخوشايند كه از فردا به كوتاهي مي گرايد 3- پايان برداشت محصول صيفي و آغاز فصل استراحت در جامعه كشاورزي و چگونگي پيدايش آتش مي گويند كه هوشنگ شاه پيشدادي روزي با همراهانش به شكار مي رود سر راه خود ماري مي بيند و براي كشتن مار سنگي پرتاب مي كند كه اين سنگ به خار و خاشاك اطراف افتاده و فروزان مي گردد چنين گفت فروسي : نشد مار كشته وليكن ز راز ، پديد آمد آتش از آن سنگ باز (در هر آيين براي پرستش خداوند قبله مشخص شده قبله مسلمان ها كعبه هست ، عيسويان مقابل عكس عيسي و حضرت مريم و صليب پرستش مي پردازند و زرتشتيان به سوي نور و روشنايي دليل وجود قبله در هر آيين اين هست كه 1 همگان داراي قانون و ترتيب خاصي باشند 2 با نگاه كردن به يك سمت و يك نقطه تمام فكر پرستش كننده متمركز باشد و در آيين زرتشت چهار آخشيج هميشه مورد احترام هست :آب،باد،خاك،آتش قبله زرتشتيان روشنايي هست حال نور خورشيد و ماه باشد يا شعله آتش )
جشن آذرگان
جمعه 1387/09/08 0:3 قبل از ظهر
9 آذر جشن آذرگان در اين ماه هوا رو به سردي مي رود و نياز مردم به آتش يعني ماه آتش و آفتاب آتش يكي ديگر از چهار آخشيج (عنصر پاك كننده) نزد زرتشتيان از آن جا كه آتش بهترين و سريعترين عنصر پاك كننده و گرما مي باشد از زمان هاي قديم مورد احترام بوده است در اين روز آتشكده ها را آراسته و آذين بندي مي كردند و در ان جايگاه مقدس مراسم ويژه اي براي جشن برگزار مي كردند در اين روز آتش نيايش بخشي از اوستا را مي خوانند و اهورا مزدا را ستايش مي كنند و شادي مي پردازند .
و مطلب ديگر در روزهاي بعد پيرامون جشن يلدا ،نسبت يلدا ،چگونگي پيدايش آتش و اهميت آتش
جشن مهرگان ايران
سه شنبه 1387/07/02 2:9 قبل از ظهر
حالا كه نمايشگاه من برگزار نشد و دلم بدجور شكست به كوري چشم همه دشمنام از جمله از نوع وطن فروشش اين مطلب من ماندگار تا اول آبان تا بسوزد پدر پدرسوخته هرچي آژي دهاك مار دوش پندار نيك گفتار نیک كردار نيك مهرگان ايران جشن مهر:جشن عدالت و دادگستري و جشن پيروزي حق بر باطل است و يادماني از رهايي مردم ز چنگال خونين ديو ستم مي باشد نسبت آن به فريدون پايان فرمان دهي زهاك به دست كاوه آهنگر نام هاي ويژه ماه مهر در اوستا :ميثرَ در پهلوي: مهر- ميتر فارسي:مهر (دوستي- پيمان) هخامنشي:باگَياديش در زمان سلجوقي :مهرگان- ديوبند به جشن مهرگان جشن مهر ايزد هم مي گويند پس از شهرياري جمشيد ،ضحاك بر ايران دست يافت و سلطنتي هزار ساله را آغاز كرد دوران او براي ايرانيان دوران بيداد و ستم و جور و نكبت بود اما سرانجام از نسل جمشيد فريدون بر وي شوريد از سلطنت بركنارش ساخت و به كوه دماوند به بندش كشيد ايرانيان به شكرانه اين موهبت و آزادي كه در روز مهر از ماه مهر روي داده بود جشني بزرگ ساختند و هر ساله به موجب اين اتفاق مهرگان جشن برپا مي كنند. مهرگان يعني شهريارا از هزار سال زندگي خوش و با سعادت برخوردار باش سفره خوان مهر: انواع ميوه هاي فصل ، گل، ريحانو لُرك و بوهاي خوش، كتاب اوستا،آيينه، سرمه دان،شربت، شراب،شيريني و ترنج،شكر،عناب،سيب،خوشه اي از انگور سفيد،هفت شاخه گياه، نان گرد كوچك از ارد حبوبات،اسپند،شير،آويشن سفره مهرگاني را وِدِرين مي گويند همگان نيايش مي كنند ،به هم تبريك مي گويند،كام را شيرين مي كنند، چشم ها را سرمه مي كشنو رقص و پايكوبي مي كنند. مراسم جشن مهر در مباركه يزد مراسم مهر ايزد همه ساله از روز مهر ايزد و مهرماه قديم تا روز وَرَهرام ايزد به مدت 5 روز ادامه دارد همه در درب مهر مباركه (آتشكده)تجمع و آن شب را به پخت نان لُوگ و تنور كردن گوسفند قرباني مهر (اِندوم)، گوسفند را پس از قرباني و پوست كندن و پاك كردن با ادويه آغشته و با چوب و زنجير در ميان تنوري مي آويزند تا روز بعد كه بريان شود و همان شب در درب مهر به نيايش و شادي مي پردازند. و قرار فردا براي مراسم گِشت به معني گشتن مي گذارند و صبح روز بعد به همه اهالي در ميدان گرد مي آيند با شادي و هلهله و ساز به راه افتاده به يك يك خانه ها مهمان چند دقيقه اي مي شوند و جشن را تبريك مي گويند ميزبان از مهمانان سرپايي با شيريني و لُرگ پزيرايي مي كند لُرك و آجيل باقي مانده در دستمال بزرگي جمع آوري سپس به درب مهر روستا پيش كش مي كند جمع كننده به روان درگذشتگان خدا بيامرزي مي دهد و براي بازماندگان از اهورا مزدا خواهان تندرستي و سلامتي مي شود. مراسم با تقسيم نان لُرگ و گوشت ريش ريش شده گوسفند پايان مي يابد زرتشتيان لباس نو مي پوشند و شادي مي كنند و سفره اي مي چينند و درون مرغي را پر كرده و بر سر سفره خوان مهر مي گذارند . هنگام ظهر اهل خانه با شدي در برابر آيينه مي ايستند دعا مي خوانند و سپس شربت مي خورند و سرمه به چشم مي كشند و آويشن را با نقل و سنجد بر سر هم مي ريزند و به هم شادباش مي گويند. در اين روز براي تازه داماد ها و نامزدها پارچه و شيريني و غيره مي برند و به تنگ دستان ياري و به نوزادان ماه مهر نام همراه با مهر مي نامند. آيين قرباني كردن گوسفند در برخي روستاهاي زرتشتي نشين مانند مباركه يزد در روز مهرگان گوسفندي را به هنگام زايش نذر مهر ايزد مي كنند و آن را خوب پرورش مي دهند با مراسم بسيار جالب همراه با نيايش و رقص و شادي قرباني مي كنند. اين قرباني در روز جشن مهرگان انجام مي گيرد گوسفند بايستي از بامدادان تا نيمروز در زير نور خورشيد قرباني شود گوسفند را در تنور بريان و سينه گوسفند را بر روي 3 سنگ كه نماد گفتار نيك و كردار نيك و انديشه نيك است مي گذارند و مراسم اجرا سپس گوسفند را با پوست آن و مقداري از دنبه خام گوسفند به در مهر (آتشكده)برده دنبه براي فروزان كردن آتش مي برند در اين هنگام همگان خورشيد نيايش،مهر نيايش مي خوانند و تا 5 روز شادي و جشن است با اين جمله جشن مهر ايزد مبارك نوزادي كه در مهر به دنيا مي آيد نام كه واژه مهر در آن باشد به او مي نهند زرتشتيان نوزاد متولد مهر را با پَراهوم يا آب هوم تقديس مي كنند يعني از اين آب به سرش مي ريزند. نام هاي كه بر متولدين اين ماه مي گذارند مانند: مهر آذر:موبدي در عهد انوشيروان ساساني – آتش محبت مهرآرا:آرايشگر خورشيد ،آراينده مهر و محبت مهر آزاد:خورشيد روي آزاده مهرآسا:خورشيد فّر، خورشيد وش مهر آگين:آكنده از مهر و محبت مهرآور:تركيب مهر+آور(آورنده) مهر آيين:داراي راه و روش مهر و خورشيد مهرا:ايزد پيوندگار جان و جهان- خورشيد- مهر و محبت مهراب:دوستدار آب و روشنا ،داراي فروغ- پادشاه كابلستان كهن مهراج:مهراجا- شاه يا راجه بزرگ مهراد:بخشنده و آزاده بزرگ- از مولفان عهد ساساني مَهراد:بخشنده نور همچون ماه مهراس:پدر الياس كه در روزگار سهراب،مرزبان خزر بوده است. مهر اسپند:همان مرسپند مهر افروز:روشنايي بخش خورشيد مهرام:تركيب مه+رام(آرام)-مطيع و روشني بخش مهران:موبد موبدان انوشيروان ساساني و عنوان خانداني بهرام چوبينه- رهرو بزرگ مهرانه:همان مهران مهراندخت:تكيب مهران+دخت دختر نور و محبت مهر انديش:تركيب مهر+انديش انيشنده مهر آميز داشتن مهرانفّر:تركيب مهران+فّر(شكوه) مهر انگيز:برانگيزنده مهر،بوجودآورنده هستي مهربار:تركيب مهر+بار(مهربارنده) مهر پويا:پوينده مهر،جوينده خوبي ها مهر پيروز:تركيب مهر +پيروز مهرجو:تركيب مهر+جو(جوينده) مهرخ:همان ماهرخ مهرداد:دانشمند عهد ساساني- نام چند پادشاه اشكاني مهر دخت:دختر خورشيد مهرزا:تركيب مهر+زا(زاد) مهر زاد:زاده مهر و خوشيد ،درخشان و زيبا مهرسا:مانند مهر مهر شاپور:موبد موبدان بهرام پنجم ساساني مهر شاد:خورشيد تابان و خندان مهرشيد:نور خورشيد مهرك:خورشيد كوچك ،پهلواني در عهد اردشير بابكان مهركام:تركيب مهر+كام مهركيش:تركيب مهر +كيش مهرگان:جشن خداي نور و آفتاب،روز شانزدهم ماه هاي خورشيدي مهر گشنسپ:تركيب مهر+گشنسپ مهرگير:تركيب مهر +گير(گيرا) مهرمند:تركيب مهر+مند(دارنده) مهرناز:داراي مهر و ناز مهرنام:دارنده نام مهر و محبت مهرنگار:نگار و آراينده مهر-نام همسر يزدگرد مهرنوش:محبت جاودانه،عشق گوارا-نام يكي از پسران اسپنديار مهر نيا:از نژاد مهر و خورشيد مهرو:همان ماهرو مهرورز:دوستي كننده،تركيب مهر+ورز مهروش:مانند خورشيد و مهر مهروند:تركيب مهر+وند(نژاد و تبار) مهرهرمز:تركيب مهر+هرمز مهري:منسوب به مهر –ساز موسيقي به نام چنگ ،تخلص شاعري بنام سرا خانم مهرياب:تركيب مهر+ياب(يابنده) مهريار:يار مهر و خورشيد،با محبت مهرين:منسوب به مهر
مناسبت های ماه شهریور
شنبه 1387/06/02 8:28 بعد از ظهر
نام هاي ويژه اين ماه در اوستا خشَترَ- وَئيريَه در پهلوي شَتريوَر در هخامنشي كارباشيا در نوروزي شهرياري زمان ملك شاه سلجوقي اين ماه جهان آراي نام داشت در پارسي شهريور به معناي شهرياري نيرومند شهريورماه : زماني كه بهره و سهم پادشاهان از محصول در آن تاْديه مي شود و اداي خراج براي بزرگان به صرفه ، آفتاب در اين ماه در برج سنبله و آخر تابستان است مناسبت هاي ماه شهريور 4 شهريور جشن شهريورگان شهريور ميان امشاسپندان يا ملايك و ايزدان شش گانه دين زرتشتي از لحاظ مرتبه مقام دوم را دارد در اوستا خَشترَوَئيريَه جزء اول به معني كشور و پادشاهي و جزء دوم به معني آرزو شده ، به معني كشور آرزو شده در مفهوم معنوي اشاره به قدرت و شهرياري اهورامزدا است و در مفهوم مادي و زميني نگهبان و سپرست فلزات در جهان و جنگ ابزارها و سلاح ها زرتشتيان اين جشن را مانند جشن هاي ديگر با نيايش و سپاس اهورا مزدا شروع و با جشن و سرور به پايان مي رسانند 5 شهريور مراسم رقعهْ كژدم مراسمي همراه با نيرنگ و افسون براي دور كردن جانوران زيانكار و گزنده برگزار مي شود 8شهريور در روز دي بآذر جشن خزان اين جشن به انگيزه پايان تابستان و آغاز تغيير هوا به سرما برپا مي شود سومين جشن شش گانه سال به نام پيتيه شَهِيم گاه از اَشتاد روز يعني 26 تا اَنيران يا اَنارام روز 30 شهريور در اين گاه زمين آفريده شده است و جشن كشاورزي كه خرمن دانه ها در كشتزار ها فراهم مي گردد و زمان چيدن و به دست آمدن بسياري از ميوه و حبوبات است شهريور گان روز شهريور امشاسپند مينوي و فرمانروايي بر تن و جان و روان و پيشرفت داد و دادگستري و گراميداشت دارايي و سربلندي ايرانيان
جشن امردادگان
سه شنبه 1387/05/01 12:45 بعد از ظهر
جشن امردادگان واژه اوستايي امرداد، امرتات است كه به معني بي مرگي مي باشد و شايسته اين است كه مُرداد كه معني مرگ هست برداشته و امرداد بخوانيم به معني جاودانگي و بي مرگي است و امرداد نام فرشته نگهبان نباتات و روييدنيها در عالم جسماني است رسم به آن است كه در اين روز به باغها و دل طبيعت رفته و پس از نيايش اهورامزدا به شادي و سرور بپردازيم. روز امرداد از ماه امرداد هفتمين روز از امرداد ماه 3 امرداد خورشيدي ــــــــــــــــــــــــــــــ جشن امردادگان
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ دوستان عزيز دوّمين كتاب استاد مهدي راحمي با عنوان فيگوراتيو به چاپ رسيد برگزيده از آثار استاد: طراحي با مداد ذغال فشرده آب مركب و قلم فلزي تركيب بندي چاپ دستي (كالكوگرافي) مركز پخش : هنر پارسيان
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
جشن ها و مراسم تیر ماه
سه شنبه 1387/04/04 11:22 بعد از ظهر
روز يكم تير يك روز ياد بود روز اورمزد و تيرماه يعني روز يكم از ماه تير كه پُرسه اي (مجلس ياد بود، ختم ، ترحيم) همگاني به ياد كشته شدگان جنگ و توران در زمان منوچهر شاه پيشدادي برگزار مي كنند. 13 تير جشن تيرگان تير ماه : ماه ي كه گندم و جو و ديگر محصولات را قسمت مي كنند، آفتاب از نهايت بلندي شروع به فرود آمدن مي كند و آفتاب در برج سرطان و اولين ماه از فصل تابستان است. تير در اوستا تيشتريَه و در پهلوي تيشتَر است در اوستا نام يكي از ايزدان است يعني ايزد باران و ترسالي تير يا تِشتَر ستاره باران است و هر گاه در آسمان پيدا شود و بدرخشد ، مژده باران مي دهد. نسبت اين جشن تعرض افراسياب به ايران در زمان منوچهر و اختلاف مرزي كه موجب شد منوچهر مدتي با سپاه ايران در محاصره تورانيان بماند و تير انداختن آرش و تعيين مرز و پايان يافتن مناقشات. از مراسم اين جشن بندي بود از تارهاي هفت رنگ ابريشم با نخ كه با رشته اي از سيم زرين و نازك مي بافتند و تيروباد مي ناميدند و به مچ دست مي بستند تا روز 22 بعد بند را رها و به باد مي سپاردند. فال كوزه: دختري كوزه خالي يا پر از آب را دور مجلس مي گرداند هر كسي چيزي در آن مي انداخت كوزه را زير درخت مي نهند و پارچه سبز رنگي روي كوزه مي كشند و آيينه اي روي آن قرار مي دهند عصر روز تير ، دختر سر گذر مي نشيند مهمانان روز قبل مي آيند دختر دست در كوزه مي كند چيزي بيرون مي آورد صاحب آن شيء نيت خود را با شعري كه خوانده شده سنجيده و فال مي گيرد. 15 تير جشن دي بمهر هنگام درو گياهان يكي از جشن هاي گاهنبار مَيديَوشِم از روز 11 تا 15 ماه تير هنگام درو گياهان ميديُوشَهِم گاه: از خور روز تا دي بمهر ، مدت 5 روز در تير ماه در اين گاه آب افريده شده زيارت گاهها در اين ماه و روز رفتن به آنجا زيارت گاه پير نارَستانَه واقع در پشت كوه دربيد، حدود 41 كيلومتري شرق يزد است. جايگاه شاهزاده اردشير، پسر شاهنشاه يزدگرد او كه تحت تعقيب بوده ، چون به دست گيري نزديك مي شود ، از خدا كمك مي خواهد و در اين جا از انظار غايب مي شود. روز هاي زيارت : مطابق تقويم قديم ، سپندرمذ تا آذر روز از اسفند ماه – و برابر با تقويم فصلي سپندارمذ تا آذر روز (دوم تا ششم) از تيرماه است. زيارت پير بانوي پارس جايگاه دختر يزدگرد يا به روايتي همسر و شه بانوي يزدگرد كه هنگام هجوم تازيان به يزد رسيد و كوهي شكافته شده به درون شكاف مي رود در حالي كه گوشه اي از روسري او از شكاف بيرون مي ماند. روز هاي زيارت: روزهاي تير تا سروش از اسفند ماه، بنابر تقويم قديمي، تير تا سروش (10 تا 14) از تير ماه مي باشد.
جشن خورداد
چهارشنبه 1387/03/01 9:47 بعد از ظهر
روز خورداد ششمین روز خورداد باستانی خورداد به معنی رسایی و کمال است و سرسبزی و آبادنی آیین اوست در این روز مردم به کنار رودها و ساحل دریا می روند و هورا مزدا را ستیش و روز را به شادی می گذرانند خرداد: رسائی و برازندگی نام پنجمین تن از میهن فرشتگان در جهان مینوی نمایندگی کمال و رسائی اهورا در جهان خاکی نگهبانی آب
پیرامون چشن های اردیبهشت
شنبه 1387/01/31 9:19 قبل از ظهر
1 اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی 2 اردیبهشت خورشیدی ، روز اردیبهشت از ماه اردیبهشت سوین روز از اردیبهشت ماه باستانی ایرانیان این روز را جشن می گرفتن و لباس سفید پوشیده که نشان پاکی بود و در ادیان ها به خواندن اردیبهشت یشت که قسمتی از اوستا می باشد و همچنین نیایش اهورا مزدا می پرداختند از 10 اردیبهشت تا 14 اردیبهشت ، روز خور تا دی بمهر میدیوزرم ، نخستین گاهان بار در سال که هنگامی که گیاهان رشد می کردند و کشاورزی رونق می گیرد در باور زرتشتیان آفرینش در 6 مرحله بوده که اردیبهشت هنگام آفرینش آسمان از سوی خداوند است اردیبهشت به معنای راستی و برترین پاکی است
نوروز
دوشنبه 1386/12/20 8:39 بعد از ظهر
آیا می دانید نوروز از چه زمانی شروع شده؟ از 8 قرن پیش از میلاد مسیح و قبل از زرتشت نیز وجود داشته نوروز کهنسال ترین آیین ملی ما است نوروز مظهر هویت ایرانی است نوروز فرصت خوبی برای زدودن افکار بد از روح و پایان دادن به دشمنی ها بوده نوروز به معنی روز نو ایام نوروز روزهای روح ابدی، شادی ها و پاکی ها بشمار می آمدند نوروز و برگزاری جشن نوروز را از زمان پادشاهی جمشید می دانند جهان انجمن شد بر تخت اوی از آن بر شده فره بخت اوی به جمشید بر گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند سر سال نو هرمز فروردین بر آسوده از رنج تن، دل ز کین به نوروز نو شاه گیتی فروز بر آن تخت بنشست فیروز روز بزرگان به شادی بیاراستند می و رود و رامشگران خواستند مراسم نوروزی امروز دست کم از پنجه و چهارشنبه آخر سال آغاز و در سیزده بدر پایان می پذیرد در روز اول مردم زود از خواب بر می خواستند به کنار نهرها و قنات ها می رفتند و خود را می شستند و به یکدیگر آب می پاشیدند و شیرینی تعارف می کردند صبح بدون انکه کلامی گویند شکر یا عسل می خوردند و برای حفظ بدن از ناخوشی ها و بدبختی ها روغن به تن می مالیدند. روز ششم فروردین زاد روز زرتشت می نامند روز هفت فروردین برای ایرانیان خوش یمن بوده و بسیاری از ازدواج ها به این روز موکول می شد اولین هدیه های نوروزی چیست و از چه زمانی رسم شده؟ هدیه دادن در زمان جمشید گویند روزی جمشید نی ای دید که از آن کمی به بیرون تراوش کرده چون دید شیرین است امر کرد نی را بیرون بیاورند و از آن شکر ساختن و مردم به یکدیگر شکر هدیه دادند دادن سکه به عنوان عیدی از زمان هرمز دوم شاه ساسانی خوراک نوروزی ؟ افزون بر خوردنی های سفره هفت سین سبزی پلو ماهی در شب نوروز و رشته پلو در روز نوروز میر نوروز چه کسی بود؟ از جمله آیین های نوروز این بود که برای شوخی و سرگرمی حاکم یا امیری انتخاب می کردند که رفتار و دستورهایش خنده آور بود و در پایان جشن از ترس آزار مردم فرار می کرد او جامه و آرایشی شگفت انگیز و خنده آور می پوشید و در نخشتین روز بهار مردم را سرگرم می کرد و چیزی می گفت و دوران حکومتش پنج روز بود . امروزه در روزهای نخست فروردین اگر کسانی را با لباس قرمز رنگ و صورت سیاه شده در کوچه و گذر می بینیم که با دایره زدن و خواندن و رقصیدن مردم را سرگرم می کنند بازماندۀ همان انتخاب میر نوروزی حاکم پنج روزه هستند که در کوچه و گذرها می خوانند : حاجی فیروزه، عید نوروزه، سال چند روزه
سفره خوان نوروزی
جمعه 1386/12/17 5:26 بعد از ظهر
درود دوستان عزیز سفره چیدن فقط مال نوروز نیست در مراسم و سنت های باستانی برای هر جشن خوانی گسترده می شده که در آن اسباب نیایش و خوراکی قرار می دادند برای نوروز محتوای خوان هفت ظرف برای اهورا مزدا و شش امشاسپند گذاشته می شود که شامل خوراکی های مختلف که هر کدام نماد نوعی زایش و شادی به حساب می آمد ظرف این خوان اون چینی نام داشتند بعداً به صینی و سینی تبدیل شد به خاطر همین به این خوان هفت چین یا هفت سین می گفتند البته خیلی ها می گویند اول هفت شین بوده کلمه هفت از کجا آمده؟ کلمه هفت نزد ایرانیان مقدس بسیار مقدس هست زیرا نیاکان ما باور داشتند اهورا مزدا برای کارهای جهانی شش وزیر داشته که آنان را امشاسپندان یا مقدسان جاودانگی (بی مردگان) می نامید . ماه های بهمن، اردیبهشت،شهریور،سپندارمزد،اسفند،خرداد،مرداد از این شش مقدسان جاودانه اهورا مزدا گرفته شده است در راس این شش مقدسان جاونه خود اهورا مزدا قرار دارد که به سپندمینو معروف است سپند مینو به معنای سرچشمه نیکی ها و راستی و پاکی بهمن به معنای نماینده منش نیک و خرد و دانایی اردیبهشت به معنای راستی و درستی شهریور به معنای نگهبان فلزها و یاور بینوایان سپندارمزد به معنای فروتنی خرداد به معنای رسائی و برازندگی نام پنجمین تن از میهن فرشتگان در جهان مینوی و نماینده کمال و رسائی اهورا و در جهان خاکی نگهبان آب مرداد به معنای جاودانگی و بی مرگی نام ششمین تن از میهن فرشتگان در جهان مینوی و نماینده دوام و جاودانگی مزدا در جهان زیرین و پاسداری از گیاه کار اوست در هفت سین چه چیزهای باید باشد سمنو ، سکه، سنبل، سبزه،سیب،سنجد،سماق، استفاده می شود در سفره هفت سین از ماهی برای زیبای و زندگی ، آیینه و شمع برای به فال نیک گرفتن و گل و گلاب برای بوی خوش استفاده می شود البته گل و گلاب جای اتش را گرفته در ایران باستان بدون آتش همه چیز باطل بود سمنو به معنای مردآفرین بوده و یک نوع غذا یا حلیم بوده و همچنین نماد قدرت و مبارزه با ضعف سماق نماد دعوت به صبر و بردباری و نشان مقاومت در راه رسیدن به هدف سنجد نماد خردگرایی و دعوت به عقل سیب نماد صحت و سلامت جسم همراه با سلامت روح سبزه نماد خرمی و شادابی و خوش اخلاقی و همچنین نیکویی را به همراه دارد همچنین سیر و سرکه هم در خوان می توان گذاشت سیر نماد عدم نیاز و عدم تجاوز به حقوق دیگران هست و سرکه نماد پذیرش بالا و پایین زندگی است شاد و پایدار باشید تا مطلب دیگر تا زود منتظرم
اسفند و جشن زیبای چهار شنبه سوری
دوشنبه 1386/12/13 8:15 بعد از ظهر
اسفند بیشتر از ماه های دیگر به 7 بخش پذیر است هفته های اسفند را به اسم عناصر چهار گانه نام گذاری می کردند و هفته آخر به دلیل اینکه هوا رو به گرمی می رفت به نام آتش بود در آن زمان خرمن آتش را به سه قسمت تقسیم می کردند که به نام های آسمان، آذر ، آبان که نام سه فرشته بزرگ خدا ، پس از آتش به هفت قسمت تقسیم می شد و به نام هفت امشاسپند . مردمان از بیابان بته و خار می آوردند و سر هر گذری ، روی بام و یا در حیاط خانه ها آتش برپا می کردند. کنار آتش جمع می شدند و می گفتند : سرخی تو از من ، زردی من از تو آنان از روی آتش می پریدند و این باور را داشتند که سرخی و شادابی آتش به آنها و زردی و بیماری آنها به آتش منتقل می شود وقتی آتش تمام می شد خاکسترهای آن را با خود از خانه می بردند. سوری به معنی سرخ و سرخ رنگ است مانند گل و شراب همچنین سور به معنی عیش و سرور هم می باشد منظور سرخی کردار نیک است و منظور از زردی کردار زشت مراسم کوزه انداختن در همان غروب چهارشنبه سوری در یک کوزه قدیمی ، یک سکه کم ارزش همرا با کمی زغال که نشانه سیاه بختی و همراه با کمی نمک که نشان از شوری چشم بود می گذاشتند و این کوزه دست به دست گردانده می شود تا می رسید به نفر آخر ، آن نفر سر بام می رفت و آن کوزه را پایین می انداخت کوزه می شکست اهل خانه پرسشی می کردند می گفتند چه شکست ؟ آن فرد می گفت : بلا بود اهل خانه باز می پرسیدند ؟ که ای فرد در درون کوزه چه بود ؟ آن می گفت : غم و غصه خلاصه اینکه بلا سر به نیست می شد. مراسم قاشق زنی در همان شب چهارشنبه سوری بسیاری از مردمان خود را در لباسی پنهان کرده به در خانه ها می رفتند قاشق به ظرفی زده و اهل آن خانه برای رفع بلا یا برآورده شدن آرزوهایشان چیزی مثل آجیل و میوه و یا شیرینی در ظرف می گذاشتند البته می توان گفت این مراسم فرستی بود تا فرد دختر مورد علاقه خود را در پس آن درها ببیند و انتخاب کند. تا چند روز دیگر با مطلب دیگر شاد و پایدار باشید
خانه تکانی
شنبه 1386/12/11 10:58 بعد از ظهر
آیا شما از رمز و راز سنت های نوروز با خبر هستید؟ تصمیم گرفتم اولین مطلبی که برای شما می نویسم درباره خانه تکانی باشه و اینکه چرا ما برای نوروز خانه تکانی می کنیم نوروز زمان نزول فروهر ها هست فروهر چیست ؟ گونه ای از روان که پیش از آفرینش آدمیان در آن جهان بوده و پس از مرگ به همان جا برمی گردند و از کیفر روان به دور است فروهر ها سالی یک بار در ماه فروردین که ماه فروهرها است به خانه پیش از مرگشان برمی گردند اگر خانه را پاکیزه ببینند شاد می شوند و بر برکتش دعا می کنند و اگر خانه را غمگین ببینند دعا نکرده برمی گردند راستی دوستان خوبم اگه می خواهی امسال هدیه بدهی من می گم چی بهتر از کتاب فرهنگی چند روز دیگه هر آنچه درباره چهارشنبه سوری باید بدانید
29 بهمن روز عشق ایرانی
چهارشنبه 1386/11/24 8:10 بعد از ظهر
25بهمن (14 فوریه) روز والنتاین هست حالا داستان این که والنتاین چیست این روز از کجا سرچشمه گرفته؟در قرن سوم میلادی که مطابق با اوایل امپراتوری ساسانی در ایران بود در روم یک فرمانروایی بوده به نام کلودیوس دوم که عقاید عجیبی داشته از جمله اینکه سرباز اگه مجرد باشه خوب می جنگه از این رو خوب ازدواج سربازان غدقن بوده تا این که یک کشیش به نام والنتیوس (والنتاین) مخفیانه سربازان رومی را به عقد دختران محبوبشان در می آورد وقتی کلودیوس از این جریان خبردار می شود دستور می دهد والنتاین را به زندان بیندازند و سرانجام والنتین را به جرم این کار اعدام می کند از آن روز او را به عنوان فدایی در راه عشق می دانند خلاصه اینکه والنتاین می شود سمبل عشق اما............. آیا می دانید در ایران باستان از سه قرن پس از میلاد که از بیست قرن پیش از میلاد روزی به نام عشق بوده است 29 بهمن این روز را سپندارمذگان یا اسفندارمذگان می نامند در ایران باستان هر ماه سی روز بوده هر یک از روزهای ماه اسم داشته است که من در دل نوشته های قبلی خود به طور کامل برای شما توضیح داده ام روز پنجم سپندارمذ نام دارد لقب ملی زمین است یعنی مقدس و فروتن که زمین به معنی عشق مثل مادر و این روز به عشق نام گرفت در این روز زنان به همسران خود هدیه می دادند و مردان همسران و دختران خود را بر تخت شاهی نشانده به آنها هدیه و از آنها اطاعت می کردند .....
جشن های آذر ماه
شنبه 1386/09/17 12:14 بعد از ظهر
ماه آذر: جشن آتش ، جشن یلدا آذر نام یکی از فرشته های نگهبان آتش هست 9 آذر که گذشت اما جشن آتش افروختن بر شما فرخنده باد و اما جشن یلدا (جشن چله) : بلندترین شب سال ، آخرین روز ماه آذر، شب آخر پاییز و اول زمستان شب زایش مهر ، شب زایش خورشید ، شب طولانی ترین تاریکی نشانه اهریمن که از فردای آن روز ها بلندتر و نور ایزدی افزایش می یابد حالا تو این شب به کوری چشم اهریمن چی بخوریم : آجیل ، هندوانه، انار، شیرینی که نشان برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی است پیشاپیش 30 آذر جشن یلدا فرخنده باد
جشن مهرگان
چهارشنبه 1386/07/11 8:40 بعد از ظهر
درود بر فرزندان پاک ایرانی آریایی 16 مهر و جشن مهرگان بر شما پیشاپیش خجسته باد 16 مهر تولد برادر نازنینم مانی هم هست زیباترین گلها تقدیم به او به خاطر زیباترین روز دنیا که روز تولد اوست و امیدوارم بهار زندگیش به بلندای عمر خورشید و به روشنایی مهتاب باشد مهرگان؛ جشن مهر مازیار قوی دل فریدون و کاوه یلان دلیر به یاری مردم خروشان چو شیر کشیدن از تخت ظلمش به زیر ... به البرز ضحاک در بند شد سراسر چهان شاد و خرسند شد چنین روز ماند از یلان یادگار ز خاطر تو این روز پنهان مدار انگیزه برگزاری این جشن: پیروز شدن مردم ایران به سرکردگی فریدون کیانی و با خروش کاوه آهنگر بر ضحاک ماردوش و ستمگر سفره جشن مهرگان: آیینه وشمع (فروزه) شمعدان ، مجمر آتش، جامی از آب ،سکه ،گل و گیاه، شربت و گلاب و شیرینی و میوه، خشگبار ، اسپند، آش بدون گوشت ، نان واژه مهر: مهر و عشق و محبت و دوستی حافظ می گوید: کمتر از ذره یی مهر بورز تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان همچنین کودکانی که در ماه مهر زاده می شوند چه نیکوست که نامی بر آنها گذارند که واژه ای از مهر باشد مانند: مهر، مهراب، مهرداد، مهر زاد، مهرشاه، مهر رنگ، مهرگان، مهرنوش، مهر شهر، مهر اندخت، مهر انگیز، مهر بانو، مهر ناز، مهران، مهربان ، مهرو یا ماهرو، مهرآیین، مهر پرور، مهریار، نوش مهر، کوش مهر و همانند آنها امید که این آیین ها و رسم ها همواره پایدار و جاویدان بماند داریوش بزرگ: سپاس اهورا مزدا را که جهان برآفرید که مدمان را آفرید که شادی را برای مردم آفرید
نگاهی به نقویم گاه شماری ایران
سه شنبه 1386/07/03 10:32 بعد از ظهر
ایرانیان سال را به 12 ماه و ماه را به 0 روز بخش می کردند و چون جمع روزها ی این 12 ماه 360 روز می شد در پایان ماه دوازده هم پنج روز که ( اندرگاه) یا ( بهیزک) یا ( وهیزک) یا ( پنجه دزدیده) یا ( خمسه مسترقه) خوانده شده است می افزودند و نام پنج سرود گاتها را بر آن پنج روز مینهادند تا ترتیب سال بهم نخورد و برای آن که نیم روز افزون در هر سالی باعث کبیسه نشود در هر صد و بیست سال یک ماه بر ماه ها می افزودند. هر یک از روزهای سی گانه ماه به نام یکی از امشسپندان (نمایندگی شهریاری ، سومین فرشته) یا ایزدان خوانده میشد و باور داشتند که آن امشاسپندان یا ایزدان نگاهبان و پاسدار آن روز است. چون نام روز و نام ماه با هم برخورد میکرد آن روز را جشن میگرفتند مانند مهر روز در ماه مهر ( روز 16) که جشن مهرگان خوانده میشد. سال در ایران باستان به دو فصل بخش میشد : یکی تابستان بزرگ که از آغاز فروردین تا پایان مهر بود زمستان بزرگ که از آغاز آبان تا پایان اسفند طول می کشید. جشن های گاهنبار پنج روز طول می کشید و روز پنجم برگزیده ترین جشن بود نخستین جشن (میدیوزرم) نام داشت و در چهل و پنجمین روز سال ( پانزدهم اردیبهشت) آغاز میشد جشن دوم ( میدیوشم) نام داشت و در صد و پنجمین روز سال (پانزدهم تیر) آغاز میشد جشن سومین (پتیه شهیم) نام داشت و در صد و هشتادمین روز سال (سی ام شهریور) آغاز می شد جشن چهارمین ( ایا سرم) نام داشت و در دویست و دهمین روز سال ( سی ام مهر) آغاز میشود جشن پنجمین ( مید یارم) نام داشت و در دویست و نودمین روز سال (بیستم دی) آغاز میشود جشن ششم مین (همسپتمدم) نام داشت و در سیصد و شصت و پنج روز سال (روز پنجم از بهیزک یا پنجه دزدیده آغاز میشود. در ایران باستان شبانه روز را به پنج هنگام بخش میکردند: 1- هاونگاه یا (هاونی) از سرزدن خورشید تا نیمروز 2- رپیتوینگاه ( عصر) از نیمروز تا پسین 3- آُزیرنیگاه (شامگاه) از پسین تا فرو رفتن خورشید 4- اَویسروتریمگاه ( از شامگاه تا نیمه شب 5- اُشهینگاه ( از نیمه شب تا هنگام برخاستن خورشید در زمستان که روزها کوتاه است شبانه روز چهارگاه است و هاونگاه از بامداد تا پسین دنبال می شود ماه چو با روز برابر شدی بودی جشنی و مکرر شدی
گنجی به نام مادر
پنجشنبه 1386/04/14 1:25 بعد از ظهر
درود فرزندان پاک آریایی مادر گنجی بزرگی به نام مادر من این آپ رو نکردم به منظور روز مادر که برای شما امروز هست من اگر این آپ کردم به این دلیل که می خواستم بگم روز مادر روز مشخصی نیست روز مادر هر روزه می شه شاخه گل رو هر روز برای مادر گرفت می شه هر روز به مادر سپاس گفت می شه هر روز رو گونه مادر بوسه زد تو امروز به مادر بوسه زدی امروز بهش گفتی سپاس چرا دیروز نگفتی چرا هفته پیش بهش نگفتی چرا امروز برای عظمتش سپاس گفتی مگه کاری که امروز مادر برای تو کرد دیروز نکرد چرا سپاس جمع می کنی یهو میگی ؟ خواهش می کنم آپ من رو تا آخر بخوانید فکر می کنید اگه قرار بود مادر به خاطر زحماتش مزدی بگیره چی می شد؟ هیچی فقط بودجه یک سال ایران هم برای حقوق مادرکم بود چه برسه به این همه مادر دلسوز ایرانی بیاید محاسبه کنیم کارهای که در یک روز مادر برای ما انجام می ده چه اشکالی داره اینجوری مقام مادر رو بیشتر لمس می کنیم از خودت پرسیدی چرا یکی از شاهکارهای خدای یگانه مادر بوده ؟ یکی نوشت خدا نمی تونست همه جا باشه پس مادر رو آفرید چقدر این جمله زیباست اگه برداشت شما از این جمله درست باشه فکرش کن مادر با انجام هزار کار در روز بدون انتظار بدون خستگی شب و روز برات تلاش می کنه بیاید منطقی باشیم یه نگاه بکنید و حساب کنید حقوق یک پرستار حقوق یه آشپز رستوران حقوق یک معلم ، حقوق یک حسابدار حقوق یک کارگر نظافت، حقوق مسوول خرید، حقوق مدیر مالی حقوق یک پزشک ، حقوق مدیر امور تربیتی ، حقوق یک خدمتکار آماده پذیرایی ، حقوق یک پلیس ، حقوق ارتباط سالم ، حقوق کشیدن چند کیلو بار خرید ، حقوق دادن شیر، حقوق اضافه کاری ...... حتی ماشین حساب هم نمی تونه جواب این حساب رو دربیاره حالا فهمیدی چرا من و دوستم می نویسیم خدا نتونست همه جا باشه مادر رو آفرید حالا فهمیدی چرا من می گم امروز روز مادر نیست هر روز، روز مادر حالا فهمیدی چرا می نویسم محاسبه کن عظمت مادر رو تا بتوانی درک کنی مقام مادر رو شاید خیلی از شما اعتراض کنید برای این آپ من اما اون چیزی که من نوشتم و اون چیزی که دوستم نوشته حقیقت و از قدیم گفتن حقیقت تلخ است شاد باشید
جشن تیرگان
دوشنبه 1386/04/11 10:47 بعد از ظهر
ماه چو با روز برابر شدی بودی جشنی و مکرر شدی جشن یک واژه بسیار کهن است که نشان از سنت پاک ایرانی دارد به معنی ستایش و نیایش است می شود گفت یکی از نشانه های تمدن ایرانی است که در طول یک سال برگزار می شود در تقویم ایرانیان هفته نبوده بلکه هر روز یک نام داشته هنگامی که نام روز با نام ماه برابر می شود آن روز را جشن می گیرند از جمله این جشن ها جشن تیرگان است که در روز سیزدهم تیر ماه برگزار می شود جشن تیرگان در کنار آب برگزار می شود و نمادی از گل و گیاه دارد روز 13 ماه را تیر می نامند به معنی ستاره باران و روز ایزد باران ایرانیان در این روز از ایزد باران می خواهند که سالی پر باران برای آنها باشد البته در مطالعاتی که داشتم این رو فهمیدم که جشنی به نام نیلوفر هست که در ششم تیر برگزار می شده اما به مرور زمان به فراموشی سپرده شده چه خوب است که جشن های مقدس خود را از یاد نبریم و فراموش نکنیم تاریخ مقدس و پاک ایران را شاد باشید
اردیبهشت
یکشنبه 1386/02/02 0:8 قبل از ظهر
اردیبهشت به معنای راستی و برترین پاکی است از جشن های که در ماه اردیبهشت برپا می شود : اردیبهشتگان در روز سوم اردیبهشت گیاه آوری در دوم اردیبهشت ماه جشن گل و گلاب در نیاسر و قمصر کاشان در میانه اردیبهشت و بزرگداشت سعدی یک اردیبهشت و روز بزرگداشت فردوسی بیست وچهار اردیبهشت سعدی
ندانم کجا دیده ام در کتاب که ابلیس را دید شخصی به خواب به بالا صنوبر بدیدن چو حور چو خورشیدش از چهره می تافت نور فرا رفت و گفت : ای عجب این توی ؟ فرشته نباشد بدین نیکوی تو کاین روی داری بحسن قمر چرا در جهان به زشتی ثمر؟ چرا نقش بندت در ایوان شاه دژم روی کرده ست و زشت و تباه شنید این سخن بخت برگشته دیو بزاری بر آورد بانگ غریو که ای نیک بخت این نه شکل منست و لیکن قلم در کف دشمنست فردوسی
شود مردمی کیش و آیین ما نگیرد خرد خرده بر دین ما بیاریم آن آب رفته به جوی مگر زان بیارییم باز آبروی
اسامی روز های هخامنشی
شنبه 1386/01/18 0:49 قبل از ظهر
هر یک از سی روز ماه نام ویژه ای دارد که نام دوازده ماه سال نیز در میان آنهاست نام سی روز ماه از اوستا سرچشمه گرفته است 1. اور مزد 2 . بهمن 3. اردیبهشت 4. شهریور 5. سپندارند 6. خرداد 7. امرداد 8. دی به آذر 9. آذر 10. آبان 11. خیر 12. ماه 13. تیر 14. گوش 15. دی به مهر 16. مهر 17. سروش 18. رشن 19. فروردین 20. ورهام 21. رام 22. باد 23. دی به دین 24 . دین 25. ارد 26. اشتاد 27. آسمان 28. زامیاد 29 . مانتره سفید 30. آنارم نام ماه های هخامنشی
1. چمن آرا 2. گل آرا 3. جانپرور 4. گرما خیز 5. آتش پیشه 6. جهانبخش 7. دژم خوی 8. باران خیز 9. اندوه خیز 10. سرماده 11. برف آور 12. مشکین فام
واژه فروردین
چهارشنبه 1386/01/15 1:49 قبل از ظهر
در آئین زرتشت که آئین نیاکان ماست نام یکی از خدایان است که ایزد نماینده و نگاهبان روز نوزدهم از هر ماه خورشیدی است و آن روز را فروردین روز گفته اند این واژه از دو بخش : فرور یا فروهر که روان بالا باشد و نیز واژه دین که همان کیش و آئین است فرور یا فروهر و یا فره وشی از زنده ترین و شکوهمند ترین گوهر پایداری است که اهورا مزدا به هر کس و هر جانداری که زاده می شود و یا از دنیا می رود ارزانی می دارد و در آدمی این روان بالا نیروی رهنمون و راهبر به سوی راستی و راه رسیدن انسان به آزادگی و رادی و مردم دوستی و در کلام کلی دربردارنده همه نیکی ها ارزنده و پاک است خداوند گوهر جاودان و روان بالای همه روان بالایان است
عمو نوروز
چهارشنبه 1386/01/08 9:7 بعد از ظهر
بر اساس یک باور قدیمی نامزد عمو نوروز از یک ماه به نوروز مانده به دارکوب ها و چرخ ریسک ها می گوید که از برگ نورس درختان و گل های نوشکفته قبای زیبای برای عمو نوروز که در سفر دوازده ماهه است ببافند می گویند باد موسمی اسفند ماه نشانه خانه تکانی نامزد عمو نوروز است نامزد عمو نوروز چند روز به عید مانده اولین بوسه ها را از سر شاخه درختان می رباید تا گل ها و درختان شکوفه بزنند سپس سفره ای می چیند و تخم مرغی روی آینه می گذارد قلیان را چاق می کند و به صخره ای تکیه می دهد و به انتظار عمو نوروز می نشیند و کم کم خوابش می برد گفتنی است هنگام تحویل سال عمو نوروز از سفر طولانی بر می گردد و نامزدش را می بیند که به خواب عمیقی فرو رفته و به آرامی پکی به قلیان می زند و دهانش را به شیرینی سفره عید شیرین می کند و سفر دوازده ماهه دیگری را در پیش می گیرد بر اساس افسانه ها سالی که عمو نوروز و نامزدش به هم برسند دنیا به آخر می رسد.
عید
سه شنبه 1385/12/29 7:24 بعد از ظهر
|
درباره وبلاگ  نويسنده دل نوشته ها : مريم لقمان
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ زير طاق دل نوشته ها: خاطرات و فلسفه زندگي شخصي خودم و هر آنچه كه به آن اعتقاد دارم و از آن پيروي مي كنم ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ قانون دل نوشته ها مكث كنيد تا به خاطر بماند: 1- هر گونه برداشت از عكس ها و مطالب ها و يا كپي در وبلاگ ديگر بدون ياد كرد نام نويسنده يا آدرس تارنگار ممنوع مي باشد ..... 2- لطفا كامنت هاي كه گذاشته مي شود در رابطه با تارنگار و مطالب آن باشد ..... 3-اين وبلاگ مطالب شما را براي درج در دل نوشته ها بعد از تأييد من پذيرا مي باشد ..... 4-اين وبلاگ وابسته و طرفدار هيچ حزب ،گروه ،دسته،و مذهبي نيست ........ از خون جوانان وطن لاله دميده از ماتم سرو قدشان سرو خميده در سايه گل، بلبل ازين غصه خزيده گل نيز چو من در غمشان جامه دريده چه كج رفتارى اى چرخ! چه بدكردارى اى چرخ! سر كين دارى اى چرخ! نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ! از اشك همه روى زمين زير و زبر كن مشتى گرت از خاك وطن هست به سر كن غيرت كن و انديشه ايام بتر كن اندر جلو تير عدو سينه سپر كن چه كج رفتارى اى چرخ! چه بد كردارى اى چرخ! سر كين دارى اى چرخ! نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ! از دست عدو ناله من از سردرد است انديشه هر آن كس كند از مرگ نه مرد است جانبازى عشاق نه چون بازى نرد است مردى اگرت هست كنون وقت نبرد است چه كج رفتارى اى چرخ! چه بدكردارى اى چرخ! سر كين دارچرخ! ى اى نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ! ( عارف قزوينی ) ...... گر بدین سان باید زیست پاک من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود چون کوه یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک ..... 
|
