نوروز

بزرگ ترین جشن ایرانیان از روزگاران کهن تا به امروز است و هم چنین نمایان ترین جشن های بهاری جهان به شمار می رود ، جشن آغاز بهار

نوروز تقارن دارد

 با جشن های چون:پنجه کوچک،پنجه بزرگ،گاهنبار ششم،زاد روز زرتشت،ایام فروردگان،جشن سوری

نسبت نوروز

اینکه جمشید پس از برقرار ساختن نظام زندگی و عدل و داد ،سر سال نو، روز هرمزد از فروردین به تخت نشست و مردم شادی کردند و آن روز را روز نو خواندند.

روز ششم فروردین زاد روز خجسته زرتشت است که نوروز بزرگ می نامند

از جمله مراسم بسیار مشهور و سنت که در نوروز انجام می شود

رسم آبریزگان یا شست و شو و آب پاشی بوده است

از جمله مراسم نوروزی در آغاز بهار

مراسم میر نوروزی و مراسم کوسه برنشین

مراسم کوسه برنشین

مردی کوسه را بر خری نشانده و به دستی باد زن و دست دیگرش کلاغی می دادند مرتب در کوچه و بازار خود را باد می زد و اشعاری کنایت آمیز می خواند و مردم به او سکه و دینار می دادند این مراسم تا پسین روز اول بهار ادامه می یافت و از آن پس هرگاه کسی او را می دید به او به سختی کتک می زد

مراسم میر نوروزی

فردی عام از توده بود که او را تحت شرایطی برگزیده و برای یا چند روز زمام امور شهر را به عهده اش می سپردند و تفریح می کردند.

یکی از آیین های نوروزی

سبزه کردن دانه ها و حبوبی است که به ویژه زنان در ظروف گوناگون به عمل آورده و روز سیزدهم نوروز و جشن بهاری،دسته جمعی به بیرون شهر رفته و آن را به آب روان می افکنند.

نوروز دلیل

پیدایش و آفرینش جهان است

دفتر آمرزش روان (گرَهَن)

در هنگام جشن نوروز باید فروهرهای درگذشتگان را به یاد آورد از این رو در ایران کهن رسم بود که در هر خاندانی دفتری باشد که نام درگذشتگان در آن بنویسند و از روی آن نام درگذشتگان را یاد  و به آن ها درود بفرستند این دفتر را گَرهَن است به معنی نگهدارنده و حفظ کننده

سبزه

بیست و پنج روز پیش از نوروز،دوازده ستون از خشت خام اطراف حیاط دربار بر پا می کردند و بر فراز هر ستونی نوعی دانه حبوبات می کاشتند روز ششم خرداد روز یا نوروز بزرگ با سرود خوانی و نواختن سازها محصولی را که فراهم آمده بود بر می داشتند آنگاه این ستون ها هم چنان تا روز مهر از فروردین یعنی روز شانزدهم برپا بوده که در چنان روزی ستون ها خراب و برداشته می شد به رشد دانه ها نگریسته هر یک که بهتر و برآمده تر بود تفال می زدند که آن محصول در سال بیشتر خواهد شد.

این سبزه ها،گاه به گونه هفت نیز که از اعداد مقدس است سبز می شد ،به عنوان هفت آمشاسپند و دوازده که شماره مقدس برج ها است

اقلام دانه

گندم،جو، برنج،لوبیا،عدس،ارزن،نخود،کنجد،باقلا،کاجیله،ذرت،ماش.

در سفره هفت سین معمولا 3 ظرف سبزه به عنوان کنایه از 3 اصل دینی:هومَتَ(اندیشه نیک) هوختَ (گفتار نیک)هوَرشتَ (کردار نیک)قرار می دهند که اغلب گندم، جو، ارزن است

شش امشاسپند

وهومن یا بهمن 2 اردیبهشت 3 شهریور 4 سپندارمذ 5 هَئوروَتات یا خرداد 6 اَمِرِتات یا اَمُرداد

در سفره هم چنین

کلوچه یا نان کوچک اشارت به (درون)گِرده نان کوچک و مقدسی به اندازه یک کف دست که از ارد گندم یا آرد دانه های دیگر پخته شده و اهمیت بسیار دارد.

هفت شاخه از گیاهان یا درختان

همان (بَرسم) که موبدان هنگام عبادت در دست می گیرند از جمله بید،زیتون،به،انار.

آب در سفره هفت سین نشانه باروری و برکت است

قدیمی ترین سفره نوروزی

هفت حبوب ، هفت گرده نان از هفت حبوب پخته شده، هفت شاخه گیاه، هفت درهم سپید، هفت جام سپید، یک سکه ضرب همان سال، یک بسته اسپند و واژه هایی حاکی از افزایش خیر و برکت در جاهای گوناگون سفره.

نهادن اتشدان در سفره و خوان نوروزی نیز اهمیت ویژه دارد و در اطراف آن نهادن چوب های خوب سوز و عود و اسپند و سایر بخورها

و کتاب مقدس

آینه، سمنو، سنجد، ماهی، سیب، انار، نارنج نشان گوی زمین، ظرفی اب که دانه های مقدس درون آن ریخته شود ، گل ویژه

حاجی فیروز

در کوی و برزن به راه می افتد 1یا 2 نفر خودشان صورت ، گردن و دست هایشان را سیاه کرده لباس سرخ و شلیته می پوشند و کلاه مخروطی شکل مقوا بر سر می نهند و با دایره ای که به دست دارند ضرب گرفته می خوانند: حاجی فیروزه، سالی یه روزه، و انعام دریافت می کنند.

قسمتی از مطالب برگرفته از کتاب گاه شماری جشن های ایران به قلم هاشم رضی می باشد

نوروز خجسته باد هر روزتان نوروز و نوروزتان پیروز

شاد زیوید

بوی باران/ بوی سبزه/ بوی خاک/

شاخه های شسته/ باران خورده/ پاک/

آسمان آبی و ابر سپید/

برگهای سبز بید/

عطر نرگس/ رقص باد/

نغمه شوق پرستوهای شاد/

خلوت گرم کبوترهای مست/

نرم نرمک می رسد اینک بهار/

خوش بحال روزگار!